سه بازار آسیایی در میان پنج اقتصاد برتر جهان كه ارزان‌ترین دسترسی به پهنای باند ثابت در سال 2009 را داشتند، قرار دارند.
ماكائو كه سرویس پهنای باند ثابت آن 3/0 درصد متوسط درآمد ماهانه یك شهروند قیمت دارد، ارزان‌ترین در جهان است؛ این منطقه ویژه اداری چین، در سال گذشته ضریب نفوذ پهنای باند 42/23 درصد داشت.
هنگ‌كنگ كه منطقه ویژه اداری دیگر چین است و دسترسی به پهنای باند در آن 49/0 درصد دستمزد ماهانه یك شخص قیمت دارد، در مكان سوم قرار دارد، اما در زمینه دسترسی، هنگ كنگ با ضریب نفوذ 34/29 درصد در جایگاه نخست قرار گرفته است.
سنگاپور با 58/0 درصد دستمزدهای ماهانه برای دسترسی ارزان در مكان پنجم قرار داشته و در زمینه دسترسی، ضریب نفوذ 71/23 درصد دارد.
رژیم صهیونیستی و آمریكا با قرار گرفتن در مكان‌های دوم و چهارم، پنج اقتصاد برتر جهان كه ارزان‌ترین دسترسی به پهنای باند را دارند، كامل كردند. هزینه دسترسی به پهنای باند 33/0 درصد حقوق ماهانه در رژیم صهیونیستی و 5/0 درصد متوسط حقوق ماهانه در آمریكا است.
بر اساس گزارش ITU، از سوی دیگر پرهزینه‌ترین مكان دسترسی به پهنای باند ثابت در جهان جمهوری آفریقای مركزی بود كه هزینه دسترسی به پهنای باند ثابت در آن حدود 40 برابر درآمد ماهانه است.
اتیوپی كه هزینه دسترسی به پهنای باند آن تقریبا 21 برابر متوسط حقوق ماهانه است، در مكان دوم قرار گرفت، اما تنها كمتر از یك درصد جمعیت اتیوپی از اینترنت استفاده می‌كنند كه نسبت كاربران این كشور را یكی از پایین‌ترین‌ها در جهان می‌كند. نیجر نیز در زمینه استفاده از فناوری‌های ارتباطی كه شامل خطوط ثابت و سیار است، گران‌ترین كشور جهان به شمار می‌رود. قیمت میانگین برای پرداخت یك اتصال پهنای باند در برخی از كشورها موجب رونق ضعیف اشتراك شده و در نتیجه آن ITU ضریب نفوذ پهنای باند ثابت را در بسیاری از كشورهای جهان كه هزینه دسترسی در آنها بیش از صد در صد گران‌تر از متوسط درآمد ماهانه است، پایین یك درصد برآورد كرده است. هند به عنوان مثال با اینكه هزینه دسترسی پهنای باند در آن كمتر از 84/5 درصد درآمد ماهانه است، ضریب نفوذ كمتر از یك درصد دارد.