طبق برنامه دولت قرار است یارانه‌ها یا همان سوبسید‌ها‌ی آب و برق و گاز و سوخت‌‌، به تدریج و طی چند مرحله حذف شوند و مردم و سازمان‌ها و وزارت خانه‌ها قیمت‌های واقعی حامل‌های انرژی را پرداخت كنند‌. در نگاه اول ممكن است این طور به نظر برسد كه این امر تاثیری بر تعرفه‌های مخابراتی ندارد و مسئولان و دست اندر كاران مخابرات نیز هر از چند گاهی اعلام كرده‌اند كه بنا ندارند تعرفه‌های مخابراتی و فاوا ‌را بالا ببرند اما به خوبی مشخص است كه با حذف یارانه‌ها هزینه‌های جاری مراكز و جایگاه‌ها و ساختمان‌های مخابراتی مربوطه در خصوص هزینه‌های آب و برق و گاز و حمل و نقل چندین برابر می‌شود . این هزینه‌ها در حال حاضر هم معمولا رقم‌های بالایی هستند‌، مطمئنا جمع آن‌ها تبدیل به رقم‌های بسیار درشتی خواهد شد و چنانچه بهره‌برداران و شركت‌های مخابراتی و وزارت خانه‌های درگیر تمهیدات خاصی نیاندیشند‌، معمولا اولین فكری كه به ذهن مسئولین می‌رسد‌، این است كه این افزایش هزینه‌ها را از طریق افزایش تعرفه و انتقال این هزینه‌ها به مشتركین جبران كنند.
این در حالی است كه تعرفه‌های مخابراتی و قیمت اینترنت و پهنای باند و غیره در كشور ما بسیار بالاتر از اغلب كشورهای دنیا است به طوری كه طبق بررسی انجام گرفته توسط مركز پژوهش‌های مجلس قیمت یك مگا بیت پهنای باند در ایران حدود یازده برابر تركیه و 330 برابر ژاپن است‌. از طرف دیگر روند كلی تعرفه‌های مخابراتی در جهان سیر نزولی دارد و بهره‌برداران و شركت‌های مخابراتی در رقابت با هم و برای جذب مشتریان بیش‌تر‌، هرروز تعرفه‌های‌شان را كاهش می‌دهند و انواع مشوق‌ها و تسهیلات و خدمات افزوده پیش پای مشتریان‌شان می‌گذارند .
مدیریت بخش مخابرات كشور باید به فكر بالابردن بهره‌وری و ارتقای فناوری و جستجوی راه‌های جدید كسب درآمد باشد و منطقی نیست كه افزایش هزینه‌های خود را روی مشتركین سرشكن كند و خلاف مسیر و روند جهانی شنا كند‌.
نكته دیگر آن است كه اگرچه ممكن است حذف یارانه‌ها در بخش‌های حامل انرژی تا حدی توجیه داشته باشد زیرا ممكن است به بهینه‌سازی مصرف و استفاده بهتر از منابع كشور منجر شود اما این امر در خصوص مخابرات و فاوا كاملا برعكس است و از نشانه‌های توسعه یافتگی هر كشوری استفاده و بهره بردن هرچه بیش‌تر از امكانات فاوا است .
در بیش‌تر كشورها و به خصوص در كشور‌های درحال توسعه یارانه‌ها و كمك‌های زیادی برای توسعه فاوا در مناطق روستایی و دورافتاده می‌شود زیرا توسعه زیرساخت‌های فاوا را زیربنای و مكمل دیگر توسعه‌ها از جمله توسعه اقتصادی و فرهنگی و علمی می‌شمارند .
باید دید سیاست‌گذاران كشور در آینده نزدیك چه سیاستی پیش رو خواهند گذاشت و آیا در جهت همه‌گیر كردن كاربردهای فاوا در كشور و توان‌مند كردن مردم از لحاظ مالی برای بهره گرفتن از این كاربردها و كاهش هزینه‌های این كاربردها گام‌های جدی و مثبتی برخواهند داشت یا خیر