در این مقاله قصد داریم تا به تشریح آنچه بپردازیم كه در بورس به عنوان بزرگ‌ترین معامله تاریخ بورس ایران معامله شد. این كه حوزه مادی و قانونی شركت مخابرات ایران به چه صورت محدود می‌شود.
هدف از طرح این گفتار بررسی و تدقیق محتوا و مایملك شركت مخابرات ایران است. این مسئله شاید سئوال بسیاری از مردم خارج از خانواده مخابراتی كشور و حتی كاركنان و شاغلان داخل این خانواده عظیم است كه آنچه كه در بورس به عنوان شركت مخابرات ایران معامله شد و 51% سهام آن به بخش خصوصی فروخته شد، چه حوزه‌ای را در بر‌می‌گیرد و شامل چه سازمان‌ها و دارائی‌هایی است. البته پاسخ این سئوال به وضوح مشخص نیست. در ابتدا با نظری به اساس‌نامه شركت مخابرات ایران سعی در فهم این مطلب می‌كنیم.

شركت مخابرات ایران به موجب قانون تأسیس شركت مخابرات ایران مصوب خرداد ماه سال 1350 تشكیل و باتوجه به ماده 587 قانون تجارت از تاریخ ایجاد، واجد شخصیت حقوقی جدیدی شده است. این شركت با اجرای اصل 44 قانون اساسی و به موجب ماده 7 قانون برنامه چهارم توسعه اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی جمهوری اسلامی ایران و تصویب‌نامه هیئت وزیران به شركت سهامی عام تبدیل شد.
طبق اساس‌نامه شركت مخابرات ایران كه در مجمع عمومی شركت مخابرات ایران تصویب شد، انجام فعالیت‌های مرتبط با قانون تأسیس شركت مخابرات ایران، در راستای بهره‌برداری شبكه‌های مخابراتی و هرگونه فعالیت مربوط به حوزه ارتباطات و فناوری اطلاعات از جمله ایجاد و بهره‌برداری شبكه‌های تلفن ثابت، سیار، انتقال داده‌ها و محتوا به طوری كه در حوزه شبكه‌های غیرمخابراتی ایجاد و توزیع كامل و یكپارچه خدمات فاوا امكان‌پذیر باشد، از جمله موضوعات اصلی مطرح شده در اساس‌نامه است.
طبق این اساس‌نامه میزان سرمایه این شركت مبلغ 45 هزار و 873 میلیارد و 655 میلیون و 652 هزار ریال است كه حدود 5/4 هزار میلیارد تومان می‌شود.
اعضای هیئت مدیران شركت به این ترتیب است: وفا غفاریان رئیس هیئت مدیره، مهدی مرجان نائب رئیس و صابر فیض مدیر‌عامل شركت و محمد كرم‌پور و ناصر یوسف‌پور اعضای اصلی هیأت مدیره و ابوالفضل فاطی‌زاده و كاظم ابراهیمی اعضاء علی البدل هیئت مدیره است. شركت مخابرات ایران در زمان حاضر پس از شركت نفت درآمدزاترین شركت دولتی محسوب می‌شود پس از واگذاری 50% به علاوه یك سهم، از سهام باقی‌مانده 20 درصد سهام در اختیار دولت باقی می‌ماند 20 درصد به صورت سهام عدالت، پنج درصد به كاركنان و پنج درصد نیز از طریق بورس واگذار می‌شود.
تا جائی كه مشخص است از شركت‌های مخابرات استان، شركت ارتباطات سیار، شركت ارتباطات زیرساخت و شركت ارتباطات داده به عنوان شركت‌های زیرمجموعه شركت مخابرات ایران نام برده می‌شود. ولی، قدر مسلم این است كه شركت مخابرات ایران به عنوان شركت مادر تخصصی نقش نظارتی و طرف معامله با این شركت‌ها را دارد و این شركت‌ها جزء مایملك آن محسوب نمی‌شود.
این یكی از بزرگ‌ترین شركت‌های دولتی است كه خصوصی‌سازی آن به اتمام رسیده است. از نظر تعداد مشتركان تلفن ثابت و سیار در منطقه بزرگ‌ترین شركت مخابراتی به شمار می‌رود. 60 میلیون نقطه تماس از نظر مردم دارد و كاركنان آن 32 هزار نفر هستند كه به همراه نیروهای پیمانكار به 120 هزار نفر می‌رسد.
بخشی از سهام شركت مخابرات ایران ودیعه تلفن ثابت و همراه است كه دولت در طول سال‌ها از مردم دریافت كرده است مبلغ این ودیعه برای ثابت از 20 هزار تومان تا 100 هزار تومان و همراه از 160 هزار تومان تا 290 هزار تومان متفاوت است.
ولی در مجموع در هیچ منبعی از میزان دارائی‌ها و مایملك شركت مخابرات به صورت روشن و شفاف نیامده است و معلوم نیست كه شركت خصوصی كه 50 درصد به علاوه یك سهم شركت مخابرات ایران را خریده در حقیقت چه چیز و با چه ارزشی را خریداری كرده است.