این روزها هر از چندگاهی شاهدیم كه در رسانه ها  به هنگام بحث بر سر قیمت اینترنت ،  از STM1های شش هزار دلاری سخن می رود،طرح  این رقم به زمانی برمی گردد ،شركت های ارایه دهنده خدمات اینترنتی وسازمان نظام صنفی رایانه ای ادعاكردند ،  می توانند ظرفیت اینتر نت مورد نیاز كشور رابا این قیمت تامین كنند،به دنبال طرح این ادعا، وزارت ارتباطات وفناوری اطلاعات در 21 مرداد ماه 87   طی یك فراخوان رسمی   اعلام كرد ،شركت های خصوصی و مخابراتی كه می توانند پهنای باند اینترنت را حتی چهار هزار دلار بیش از رقم ادعا شده ، یعنی هر STM1 را تا ده هزار دلار نیز تأمین كنند، به آن ها مجوز داده می شود .علاوه بر نیاز خود، پهنای باند مورد نیازكشور را با همین رقم پیشنهادی خرید و به كشور وارد كنند. وزارت ارتباطات و فناوری اطلاعات در این فراخوان تا دوم شهریور ماه همان سال به این شركت ها فرصت داد تا قیمت های پیشنهادی خود را برای تأمین اینترنت ارزان قیمت ارائه دهند، اما تاكنون كه بیش از یكسال از آن زمان می گذرد شركت های یاد شده ، هیچ نوع پیشنهاد قیمتی برای تأمین پهنای باند اینترنت كشور ندادند. آنها در نشست هایی با كه سازمان تنظیم مقررات و ارتباطات رادیویی داشتند. هیچ نوع قیمتی پایین تر از قیمت های كنونی پنهای باند شركت ارتباطات زیرساخت ارائه ندادند، این در حالی بود كه مدام زیرساخت را به گران فروشی متهم  می كردند، حتی بعد از  پایان مهلت این فراخوان،مدیرعامل شركت ارتباطات زیرساخت  در نشست های متوالی كه با این شركت ها داشت ،اعلام كرد شركت های PAP می توانند  ظرفیت مورد نیاز شان را راساً با قیمت مورد نظر شان از خارج از كشور تأمین كنند و شركت ارتباطات زیرساخت ظرفیت خریداری شده آن ها  با نهایت همكاری ، از طریق شبكه ملی فیبرنوری زیرساخت تا مقصد  مخابراتی مورد نظر ترانزیت می كند، اما  واقعیت این شد كه تمامی شركت های خصوصی از پیشنهاد شركت ارتباطات زیرساخت عقب نشینی كردند و تنها مركز فیزیك نظری كه یك شركت دولتی بود اعلام آمادگی كرد كه پهنای باند اینترنت مورد نیازش را رأساً  از خارج از كشور تهیه كند و شركت ارتباطات زیرساخت نیز ظرفیت خریداری شده از سوی این مركز را تا محل مورد نظر مركز فیزیك نظری ترانزیت كرد.