على ا كبر جلالى ،استاد دانشگاه علم وصنعت مى گوید:با وجودى كه از زمان حضور این فناورى در جهان در ایران نیز اقدامات محدودى براى استفاده از این پدیده آغاز شده است، اما اتفاق قابل ملاحظه اى كه تاثیر مستقیم آن در افزایش درآمد ناخالص داخلى كشور دیده شود و یا به عنوان ابزارى تسهیل كننده در ساماندهى مدیریت كشور بكار گرفته شود دیده نشده است.با توسعه جامعه اطلاعاتى جهانى چهار عامل سرعت، دسترسى به دانایى هركس در هر جا و در هر زمان دلخواه، كوچك شدن ابزار دسترسى به اطلاعات، افزایش كیفیت و ارزان شدن خدمات و تولیدات و توسعه تفكر دیجیتالى از طریق سواد رایانه اى مورد توجه ملل جهان قرار گرفته است.به همین دلیل سرعت توسعه فناورى اطلاعات و ارتباطات و كاربردهاى آن كه چهار عامل فوق را تسهیل مى كند از یك سویى، و نبود عزم و اراده در بین بعضى از مسئولین مرتبط از سویى دیگر، شرایط دشوارى را براى كشورهاى عقب مانده در این حوزه بوجود آورده است. كشورهاى پیشرو در توسعه و بكارگیرى كاربردهاى متنوع فناورى اطلاعات و ارتباطات، با درك نیازمندیهاى انسان هزاره سوم، سوار بر قطارى شده اند كه هر روز بر سرعت آن افزوده مى شود، و كشورهاى عقب مانده از این قطار هر روز تلاش دارند تا با گامهاى لرزان خود را به این قطار رسانده تا شاید بتوانند بر آن سوار شوند. كشورهاى پیشرو به سرعت بازارهاى جهانى صنعت فناورى اطلاعات و ارتباطات را به اشغال خود در آورده و با تولید محصولات متنوع سخت افزارى و نرم افزارى به همراه فرهنگ سازى و آموزش شهروندانشان در بكارگیرى درست از كاربردهاى جدید فناورى اطلاعات و ارتباطات فرصت ها را در نوردیده و مسیرهاى محدودى را براى كشورهاى عقب مانده باقى گذاشته اند.كشورهاى توسعه یافته، هم از نظر فنى و زیرساخت و هم از نظر توسعه فرهنگى و ایجاد شرایط استفاده ازكاربردهاى متنوع فناورى اطلاعات و ارتباطات سرمایه گذارى لازم را نموده و آموزش عمومى مردم را نیز همزمان انجام داده اند  و مسیر درست توسعه و استفاده از این پدیده را یافته اند. در مقابل كشورهاى عقب مانده هنوز در حوزه تئورى این پدیده با دیدگاه فلسفى، مشغول پاسخ به این سئوال هستند كه آیا فناورى اطلاعات و ارتباطات و كاربردهاى آن مى تواند براى مردم و كشورشان سودمند باشد؟!