تلنا/متـن زیـر بـرگـرفتـه از مقاله" اثرگذاری متقابل رقابت و سیاستگذاری‌های مخابراتی" از مجله اینترنتی شركتNettel Africa بخش صنایع ICT و بازار می‌باشد كه به نظر جهت بررسی تأثیرات تنظیم مقررات و سیاستگذاری در رقابت و پیشبرد اقتصادی شركت‌های مخابراتی بسیار مفید ‌باشد.

" در برخی كشورها هم قوانین رقابتی عمومی و هم بخش مخصوص تنظیم مقررات مخابراتی وجود دارد، مسئله مهم این است كه این دو قانون تداخلی با یكدیگر نداشته باشند.

درهمه كشورها این دو بخش الزاما بصورت مجزا نمی‌باشد. برای مثال نیوزلند‌: قانون رقابت را از دیرزمان داشته است، اما رگولاتور مخابراتی در این كشور وجودندارد. البته نیوزلند یكی از استثنائات می‌باشد، چرا كه معمولاً كشورهای دیگر تنظیم مقررات مخابراتی دارند ولی قوانین و اجازه نامه‌های اقتصادی مربوط به رقابت را در اختیار ندارد و نهایتاً برخی كشورها نه تنظیم كننده مقررات مخابراتی، و نه قوانین و مقررات مربوط به رقابت هیچ یك را در اختیار ندارند.

وظایف این دو بخش بسیار مهم ممكن است با یكدیگر مقایسه شوند و نیز امكان وجود تفاوت‌های روشن بین این دو نیز هست.

بخش تنظیم مقررات مخابراتی، معمولاً هم بایستی با آینده مطابقت داشته باشد و هم نگاهی به گذشته دارد. یك قانونگذار مخابراتی، معمولاً تصمیماتی می‌گیرد كه شروطی برای شركت‌های حاضر در بازار مخابرات می‌گذارد، كه از این قبیل قیمت و شرایط ارتباطات بین اپراتورها می‌باشد. این شرایط از جمله شروطی است كه بایستی نگاه به جلو داشته باشد.

رگولاتورهای مخابراتی معمولاً مسئولیت پاسخگوئی به اعتراضات را نیز برعهده دارند و همچنین وظیفه ارائه راه حل و یا راه پیشگیری تخلف از قوانین و سیاست‌های مخابراتی را نیز عهده دار می‌باشد.

اولیای امور رقابت، به عكس، سعی در استفاده از قدرتشان با دید به آنچه در گذشته اتفاق افتاده و باتوجه به مسائل در مبتلابه كنونی، كه نتیجه رفتار سازمان‌هائی است كه به رقابت صدمه می‌زنند، می‌باشد.

نوع سیاست‌هائی كه رگولاتورها در پیش می‌گیرند به بیان دیگر، شرایط بازار رقابت را به جهت دستیابی به اهداف اجتماعی دست كاری می‌كند.

یك مثال در این زمیته، قیمت‌هائی است كه رگولاتورهای مخابراتی تعیین می‌كنند. معمولاً رگولاتورها ساختار قیمتی را در پیش می‌گیرند كه برخلاف تعیین قیمت بصورت رقابتی می‌باشد.

رگولاتورها ساختار قیمتی را پشتیبانی می‌كنند كه سعی در افزایش توانائی خدمات مخابراتی دارد. این ساختارهای قیمتی در شرایط تأمین كننده انحصاری محلی بوجود آمده است و در بازار رقابتی قابل تحمل نمی‌باشد. بایستی این قیمت‌ها با افزایش رقابت تغییر كند.

جدول 1

تفاوت‌ها اسامی بین قانونگذاری در رقابت و رگولاتورها

جدول 1 تفاوت اساسی بین این دو بخش را نشان می‌دهد. مسئولین امور رقابت در صنایع مختلف می‌توانند نقش مفیدی را در جهت سرپرستی صنعت مخابراتی بازی كند. دلایل خوبی برای مستقر كردن و نگهداشتن رگولاتورهای مختص مخابرات، لااقل تا زمانی كه بازارهای وابسته منطقاً در حال رقابت می‌باشند، وجود دارد.

این دلایل به شرح زیر هستند :

·         نیاز به متخصصین فنی كه برخی موارد كلیدی در گذر از مرحله تك قطبی به رقابتی را یافته و در نظر بگیرند.

(مانند شبكه Interconnection، برخی سوبسیدهای ضد رقابت)

·         نیاز به پیشبرد قوانین، جهت تعیین واضح محیطی كه منجر به رقابت می‌شود و نه تنها با نگاه به گذشته به وضع راه حل‌هائی به جهت از بین بردن رفتارهای ضد رقابت و باز مهندسی صنایع شوند.

·         نیاز به تهیه سیاست‌هائی كه علاوه بر سیاست‌های مرتبط با رقابت كه اهمیت دولت‌های محلی را درك كند. (مثلاً سیاست‌های سرویس‌های همگانی، سیاست‌های كنترل و امنیت ملی).

·         نیاز به نظارت مداوم و تصمیمات مرتبط با آن مانند: InterConnection، كیفیت سرویس و استقرار و تنفیذ شرایط اجازه نامه‌ها، خصوصاً در ارتباط با اپراتورهای عمده.

این عوامل و دیگر عوامل، اشاره به این امر دارند كه اگر یك نظارت بر رقابت گسترده اقتصادی وجود داشته باشد، در این صورت یك رگولاتور مخابراتی می‌تواند نقش مهمی را ایفا كند."

در ادامه مقاله عنوان می‌شود كه رگولاتور مخابراتی اغلب قوانین رقابت یا سیاست‌های رقابتی را تدوین می‌كند و به طرح سه مثال درباره كشورهای انگلستان، مالزی، كانادا و استرالیا و چگونگی برخورد این دو نهاد در این كشورها جهت تقویت رقابت می‌پردازد كه در فرصتی دیگر به آن خواهم پرداخت.